نسخه فرمانداری آمل برای احیای زیرساخت‌های «دشت‌سر»؛ آیا تزریق
بودجه، گره‌گشای مهاجرت معکوس خواهد بود
بازدید میدانی مسئولان شهرستان آمل از روستاهای «عربخیل» و «قلیان‌کلا»
، فراتر از یک بازدید تشریفاتی، به مثابه جراحیِ نقاط آسیب‌دیده در زیرساخت‌های حیاتی این منطقه بود. با تخصیص بودجه‌های ضرب‌الاجل برای آسفالت، برق‌رسانی و بهبود شبکه مخابراتی، اکنون این پرسش مطرح است که آیا این اقدامات توسعه‌محور می‌تواند موتور محرکِ ماندگاری روستاییان در قلب قطب کشاورزی مازندران شود
در حالی که توسعه روستایی در استان مازندران همواره با چالش‌های موازی از جمله فرسودگی زیرساخت‌ها و افت خدمات عمومی روبروست، حضور میدانی بیژن پولادی، سرپرست فرمانداری ویژه آمل، در روستاهای عربخیل و قلیان‌کلا نشان از تغییر رویکرد مدیریت شهری به سمت «رفع محرومیت‌های اولویت‌دار» دارد.
این بازدید که با حضور معاونین ادارات کل استانی همراه بود، خروجی‌های ملموسی داشت؛ تخصیص ۱.۵ میلیارد تومان برای آسفالت عربخیل و نیم‌میلیارد تومان دیگر برای محور مواصلاتی میان‌روستایی عربخیل و رستم‌دار، نشان می‌دهد که فرمانداری آمل بر «اتصال و دسترسی» به عنوان پیش‌شرط رونق اقتصادی و کشاورزی تأکید دارد.
اما بخش کلیدی این گزارش نه در آسفالت، بلکه در «پایداری خدمات» نهفته است. وعده رفع ضعف ترانس‌های برق ظرف یک ماه، پاسخی به گلایه‌های دیرینه کشاورزان و اهالی است که نوسانات شبکه را مانعی برای ثبات زندگی می‌دانند. همچنین، اذعانِ صریح سرپرست فرمانداری به ضعف آنتن‌دهی در کل منطقه دشت‌سر و برنامه‌ریزی برای احداث سایت‌های جدید مخابراتی، نشان‌دهنده اشراف مدیران به این واقعیت است که در عصر دیجیتال، روستایِ محروم از ارتباطات، در عمل از چرخه توسعه اقتصادی حذف شده است
این تزریق اعتبارات، اگرچه در گام نخست پاسخی به نیازهای اولیه روستاییان است، اما موفقیت آن در گرو «نظارت بر اجرا» و «زمان‌بندی دقیق» است. اگر تعهدات برق و مخابرات دشت‌سر در کنار پروژه‌های راهسازی به ثمر بنشیند، می‌توان امیدوار بود که این مناطق نه تنها از مهاجرت جمعیت به شهرها در امان بمانند، بلکه با بهبود زیرساخت‌ها، بستر برای فعالیت‌های اقتصادی و کشاورزی مدرن فراهم شود. آنچه امروز در دشت‌سر رخ می‌دهد، آزمونی برای اراده مسئولان در تبدیل وعده‌های اعتباری به «رفاه عینی» برای ساکنان روستاهاست.
