هالووین در آمل؛ متولیان فرهنگ کجایند؟
در حالی که آیین‌های اصیل ایرانی همچون «مهرگان» و «سده» در غفلت کامل متولیان فرهنگی در کتاب‌ها حبس شده‌اند، موج برگزاری جشن‌های وارداتی نظیر هالووین در شهرهایی چون آمل زنگ خطری جدی برای هویت‌زدایی فرهنگی به صدا درآورده است؛ وضعیتی که کارشناسان آن را مصداق بارز «رهاشدگی فرهنگی» و پاسخی مشروع اما بی‌دفاع از سوی نسل جوان به نیازهای سرکوب‌شده‌ی شادی و هیجان می‌دانند.
آمل – شالیزار ۲۴:
با فرا رسیدن ۳۱ اکتبر (۹ آبان)، برگزاری آیین‌های موسوم به هالووین در میان بخشی از جوانان، بار دیگر شکاف عمیق میان نسل امروز و آیین‌های کهن ایرانی را عیان کرد؛ پدیده‌ای که فراتر از یک سرگرمی ساده، ناکارآمدی دستگاه‌های متولی فرهنگ در پاسداشت میراث ملی را به چالش کشیده است.
در شرایطی که ایران با هزاران سال تاریخ و تمدن، جشن‌های پرمحتوایی چون «مهرگان» (نماد شکرگزاری و دوستی)، «سده» (جشن روشنایی و غلبه بر سرما)، تیرگان و سپندارمذگان را در تقویم خود دارد، این پرسش اساسی مطرح است که چرا نسل جوان اطلاعات دقیق‌تری از تاریخچه هالووین دارد تا آیین‌های ملی خود؟
رهاشدگی فرهنگی در آمل؛ بودجه‌هایی که گم می‌شوند
این وضعیت در شهرهایی چون آمل، جلوه‌ای نگران‌کننده‌تر دارد. حضور نهادها و ارگان‌های پرشمار فرهنگی با بودجه‌های مصوب در سطح شهرستان، این پرسش تلخ را پیش روی مدیران قرار داده است که خروجی این دستگاه‌ها برای پاسداشت هویت بومی چیست؟ وقتی محتواهای اصیل به حاشیه رانده می‌شوند، طبیعی است که خلأ ناشی از بی‌تدبیری مدیران با الگوهای وارداتی پر شود.
نیاز به شادی، پاسخ بی‌پاسخ مسئولان
جامعه‌شناسان بر این باورند که جوان امروز از طریق فضای مجازی با فرهنگ ملل آشنا می‌شود و هالووین برای او، نه یک باور خرافی، بلکه بهانه‌ای برای دورهمی، هیجان و ارضای نیاز مشروع به شادی است؛ نیازی که دستگاه‌های آموزشی، رسانه‌ها و شهرداری‌ها نتوانسته‌اند با بازآفرینی جذاب جشن‌های ایرانی به آن پاسخ دهند. در حالی که کشورهای دیگر از آیین‌های محلی خود صنایع بزرگ گردشگری و اقتصادی می‌سازند، متولیان داخلی در حفظ سرمایه‌های معنوی در داخل مرزها نیز درمانده‌اند.
این گزارش می‌افزاید؛ تاریخ و تمدن ایران با شعار و جلسات پشت درهای بسته زنده نمی‌ماند و وقت آن رسیده است که مدیران و نهادهای مسئول در آمل و کشور، به‌جای سرزنش جوانان، از پشت میزهای اداری برخاسته و برنامه‌های عملیاتی خود را برای احیای زیست‌بوم فرهنگی ایرانی به میدان بیاورند.
