«اشکواره حسینی» در آمل؛ روایتی جهانی از مظلومیت شهدای مدرسه میناب
«جوادی»، مدیر اشکواره حسینی در آمل با اشاره به ترکیب شش جشنواره ملی و بینالمللی در این دوره، از جایگاه ویژه این رویداد در تبیین واقعه شهدای مدرسه میناب خبر داد و تاکید کرد: در حالی که داوران بینالمللی و شرکتکنندگان از سراسر کشور برای اشکواره حسینی سر و دست میشکنند، این رویداد فرهنگی در زادگاه خود، مازندران و شهر آمل، مهجور و مظلوم واقع شده است.
– به گزارش پایگاه خبری شالیزار ۲۴؛ اشکواره حسینی که امسال با رویکردی متفاوت و تلفیقی برگزار میشود، فراتر از یک سوگواره، به بستری برای ثبت تاریخ و فرهنگ ایثار تبدیل شده است. جوادی، مدیر اشکواره حسینی، با بیان اینکه این دوره با هدف اثرگذاری عمیقتر، ترکیبی از شش جشنواره دانشآموزی، نوایی، عکس، نمایشنامهنویسی، رسانه و شعر است، تصریح کرد: محوریت اصلی بخش دانشآموزی امسال، زنده نگهداشتن یاد و خاطره کودکان شهید مدرسه میناب است؛ واقعه تلخی که توسط استکبار جهانی رقم خورد و اکنون در قالب آثار هنری کودکان و نوجوانان ۷ تا ۱۸ سال، در حال روایتگری است.
جوادی با اشاره به تلاشهای بیوقفه شش دبیر متخصص در بخشهای مختلف و حمایتهای معنوی چهرههای شاخصی چون «آقای راعی» که پیگیریهای ایشان برای قوت گرفتن جشنواره بسیار ارزشمند بوده است، گفت: «بسیار تحسینبرانگیز است که علیرغم همه ناملایمات، شرکتکنندگان همچنان با رغبت و شور و اشتیاق، نه تنها برای امام حسین (ع)، بلکه برای گرامیداشت شهدای والامقام مدرسه میناب، در این رویداد حاضر میشوند.»
مدیر این اشکواره با ابراز گلایه از عدم حمایتهای استانی گفت: «در بخش عکس، شاهد استقبال بینظیری بودیم؛ بهطوریکه داوران برجسته کشوری که بسیاری از آنها خارج از استان مازندران هستند، زمان زیادی را صرف داوری کردند و اعتبار این جشنواره را در سطح ملی پذیرفتهاند. با این حال، متأسفانه اشکواره حسینی در آمل و در سطح استان مازندران، مظلوم واقع شده است.»
جوادی در پایان بر اهمیت «ثبت تاریخ» تاکید کرد و گفت: «جریان شهدای مدرسه میناب باید به واسطه جنگ رمضان و از طریق هنر نمایشنامهنویسی و سایر قالبهای رسانهای ثبت شود تا برای آیندگان باقی بماند. اینکه داوران ما در حوزه شعر، چهرههای شناختهشده بینالمللی هستند، نشان از جایگاه رفیع این رویداد دارد و ضرورت دارد مسئولان شهر آمل و استان مازندران نگاهی جدیتر به این سرمایه فرهنگی داشته باشند.»
