«حافظان سبز» در محاصره بیرحمانه؛ جنگلهای جهان هر ۴ ثانیه به اندازه یک زمین فوتبال عقبنشینی میکنند
در حالی که نهم مردادماه، روز جهانی جنگلبان، فرصتی برای پاسداشت حافظان جانِ زمین است، آمارهای تکاندهنده از سرعت بیسابقه جنگلزدایی در جهان، زنگ خطر را برای ریههای تنفسی سیاره به صدا درآورده است؛ بحرانی که در آن هر سال بین ۵ تا ۱۳ میلیون هکتار از عرصههای جنگلی قربانی فعالیتهای انسانی میشود.
جنگلها تنها مجموعهای از درختان نیستند، بلکه کپسولهای حیاتی حیات بشر محسوب میشوند. بر اساس دادههای علمی، هر هکتار جنگل که به طور میانگین ۱۰۰ اصله درخت را در خود جای داده است، قادر است سالانه بین ۷.۵ تا ۸.۵ تن دیاکسید کربن را جذب و ۲.۵ تن اکسیژن خالص تولید کند؛ اکسیژنی که نیاز حیاتی ۱۰ انسان را در طول یک سال تأمین میکند. علاوه بر این، نقش فیلترینگ طبیعی جنگلها نیز غیرقابل انکار است، بهطوری که هر هکتار از این عرصهها توانایی جذب ۶۸ تن غبار را داراست.
ارزش اقتصادی این خدمات اکوسیستمی، فراتر از تصورات سنتی است. نتایج پژوهش دانشگاه نیوکاسل بر روی درختان سدر نشان میدهد که ارزش اکسیژن تولید شده به مراتب بالاتر از برآوردهای پیشین است؛ بهگونهای که ارزش اقتصادی هر مول اکسیژن، معادل یک دلار آمریکا تعیین شده است. با این وجود، تقابل میان «ارزش اقتصادی حفاظت» و «تخریب برای توسعه»، کفه ترازو را به نفع تخریب تغییر داده است.
آمارها نشان میدهند که جهان در حال از دست دادن ثروتی است که جایگزینی برای آن ندارد؛ تداوم نرخ فعلی جنگلزدایی به معنای حذف یک زمین فوتبال از پوشش گیاهی جهان در هر ۴ ثانیه است. روز جنگلبان، نه فقط فرصتی برای تجلیل از سبزپوشان حافظ عرصههای ملی، بلکه تلنگری است بر ضرورت بازنگری در الگوی توسعهای که به قیمت نابودیِ تنها منبع تولید اکسیژن و تصفیه هوای زمین، در حال پیشروی است. حفاظت از جنگل، امروز نه یک انتخاب، بلکه تنها راه بقا برای آیندگان است.